Чуваки, привет! Я вам сейчас расскажу одну жизнерадостную историю, которая произошла со мной несколько лет назад. Кстати, я наркоман комик, так что готовьтесь к необычным поворотам и моему красноречию, которое оттягивает как телега вместе с мусорами на фланировку за городские улочки.
В общем, дело было так. Однажды мне захотелось какой-то разнообразности в жизни, и я решил попробовать кубик рубик. Да-да, тот самый головоломный куб, который собирают люди с талантом и умением. Но вот только проблема была в том, что у меня не было ни таланта, ни умения. Но чего-то меня тогда захватило, и я решил, что хочу собрать этот кубик рубик. Или, как говорят молодежно, урвать его весом в героин.
Итак, я решил идти на закладки и найти надежного поставщика. Но мне повезло, и я нашел ребят, которые занимаются этим бизнесом профессионально. Они сказали, что у них есть все, что мне нужно - героин, Люся LSD и даже димедрол, чтобы насладиться по-полной программе.
Так как я не люблю проблемы с полицией, то воспользовался телегой, чтобы связаться с поставщиками. Да, я знаю, что теперь это мессенджер, но давайте все-таки назовем его телегой, чтобы соответствовать нашему жаргону. В общем, началась переписка, я объяснил им, что меня интересует героин и возможность собрать кубик рубик за минуту. Они уговорились и предложили встретиться в одном темном переулке.
Конечно, я был осторожен и сомневался, но что поделать, ведь я смотрю много фильмов, где все выходит на ровном месте. Так что я пошел. И вот, когда мы встретились, они достали из своего рюкзака все мои заказы - героин, Люся LSD и димедрол. Я заплатил им и почувствовал, как всякие радости хлынули в мою творческую душу.
Но вдруг, из-за угла появились полицейские. Я подумал, что мои деньги просто сгорят вместе с этими "мусорами". Но мои новые друзья были готовы к такой ситуации и кинули мне фразу: "Держи, скрипка!" Ну, вы понимаете, это был шприц, который с их стороны называется скрипкой. Я был ошарашен, но понял, что это последняя надежда.
Так что я решился, и вжикнул дозу. Немного смягчил полицейских моим красноречием и исчез вместе с моим новым оружием - скрипцом.
Итак, я оказался дома, со своим кубиком рубик и замешкавшимся сознанием. Я протянул руку к этому магическому кубу и начал сборку. Сначала было трудно и запутанно, но потом я стал вовлеченным в этот процесс. Я переворачивал кубик, прыгал от одной стороны к другой и наконец-то смог собрать его всего за минуту!
Так что, друзья, это была моя история, как я купила героин и собрала кубик рубик за минуту. Не думайте, что я пытаюсь поощрять или рекламировать наркотики, это всего лишь история, которая произошла со мной и оставила свой яркий след в моей жизни. Stay safe!
Як я купив героїн і став зарабляць більш за маўклява родыцаў
Окей, слухай, бро, я ўсё скажу, як было. Ведаеш, я з самага пачатку быў аднім з той маладзі, што бягае па ўлаўленых закладках. І не толькі ўляўленых, я таксама батав, каб атрымаць свой дыплом. Вядома, ён мне прысабачыў галаву, але гэта і натхняла мяне на большае.
Аднаго разу, узе пасля боты, я пазнаёў мужыка з глыткамі. Ён расказаў мне пра героін - нарэшце што-небудзь новае, не проста люся LSD. А я так люблю паціснуць нервішкі своія! Што ж, я прыняў рашэнне спрабаваць гэта навіну. І што я скажу? Я змяняў сваё жыццё да непазнавання.
Для пачатку, я атрымаў героін праз сваіх знаёмых, што барыжаць наракатыкамі. Я павінен быў быць ўважлівым і абяры памер, які адпавядае маім патрабаванням. Я хацеў пераканацца, што ён ня будзе занадта слабым, але і не занадта моцным. Зрэшты, я ж не хацеў быць хуткім. І я знаў, што вымушаны будзе кампанаваць мой новы бізнес із маімі акадэмічнымі заняткамі.
Калі ўжо ўсё было гатова, я прыняў рашэнне рофліць на маіх бандероўках. Чамусьці гэта малае задавальненне для мяне - бачыць іх у захаванай турме і смяяцца над сваімі секрэтамі. І ў цяперашні час, пры гэтым тле, я стаў зарабляць гарэй за сваіх старцаў.
| Тое, што самае важнае, - гэта не кіла грошай, якія я заробляў, але тыя ўражанні, якія я атрымліваў ад сваёй новай "кар'еры". І хацелася мне перадаць гэта нешта прыгожае сваім усяму наступнаму палету. |
Так што, я пачаў мерчаваць героін. Калі мае дзяўчына пачала звяртаць увагу на мае змены - біцьку, што адбылося прыемна! Я пачаў хадзіць лепшая вобраз нашага горада, з фірмавым хутаркам і класнай шмоткай. І, можа, я трохі задаўжыў з адзеннем, купіўшы вялізную колькасць брэндавых рэчаў і розных "байцоў". Аднак я адчуваў сябе ўзлётным птушкай.
І вось я пераканаўся ў тым, што жыццё - гэта больш за наркатыкі і грошы. Жыццё - гэта пра шчасце і задавальненне. І, сапраўды, гэта не магло быць лепш за ўсё маё новае лепшае здароўе!
Але, ведаеш, мне трэба было навучацца, як выкарыстоўваць гэты новы бізнес, каб зарабіць шмат грошай. Я ўзяў на сябе сацыяльную ролю "барыжара" і пачаў працаваць з людзьмі, якія мелі патрэбу ў маіх таварах. І, праўда, я пачуў сябе моцным і атрымаў магутнасць кантраляваць людзей. Але, просьціш, ты ніколі ня зразумееш гэтага, пакуль сам не перажывеш гэтыя моманты і не зробіш свае ўласныя рашэнні.
Так што яна рыскуе даведацца пра маю новую "кар'еру"? А ўсё ад таго, што я зрабіў, што мне трэба было папярэдне абзнаёміць яе з маім новым жыццём. Хаця бы за тое, што я хацеў быць адкрывым з ёю.
Так што, я ўсё таксама паласіўся атрымаць падтрымку ў адзін з маіх друзей, якія ўжо ведалі пра маю сітуацыю. Ігар, называлі яго "Ігар Дзядуля", меў усе дашынскія связі, якімі мне трэба было забяспечыць сябе.
У канцы канцоў, я прыняў рашэнне раскрыць усё ёй. І ёй знадобілася час, каб зразумець гэта. Але, ва ўжо цяпер яцька, я самавольна вырашыў сваю сітуацыю і зрабіў з усімі магчымымі сустраканнямі, а то і магчымымі сустраканнямі, каб стварыць сябе найлепшае жыццё.
На канец, гэта ўсё аб грошах. Хто імі кіруе - той кіруе жыццём. Але, ведаеш, я чую, што тут гэта толькі пачатак. І яцьке, я не збрашу мерыцца, пакуль ня збіруся ўзлётам!
Репорт
Курилка